Toen een paar weken geleden de sneeuw Nederland in zijn greep kreeg, trok het land zich massaal terug. Scholen sloten, kantoren stuurden personeel naar huis en op de wegen werd gewaarschuwd voor gevaarlijke situaties. Blijf binnen, was het advies. Voor de thuiszorg gold dat advies niet. Terwijl Nederland stillag, ging de zorg gewoon door. Zoals altijd.
Zorgen voor elkaar
Wat deze winterse dagen lieten zien, ging verder dan alleen professionaliteit. Terwijl zorgverleners zich klaar maakten om door sneeuw en ijs te gaan, werden velen van hen gebeld door hun cliënten. “Laat maar zitten vandaag,” zeiden ze. “Ik red me wel een dagje.”
Het laat iets zien van de band die er is tussen zorgprofessional en cliënt. Thuiszorgorganisaties in het hele land meldden dat cliënten of hun familie afbelden om de verzorgers een gevaarlijke reis te besparen. Familie in de buurt sprong bij. Mantelzorgers, die toch al thuis werkten vanwege het weer, namen de zorg over.
Er moest worden geïmproviseerd door de medewerkers die wel werkten. Er werd dor zorgprofessionals video gebeld met clienten voor de medicijnen, een telefoontje om te checken of iemand met dementie wel had gegeten. Voor deze dag was het fijn dat het zo kon.
Creatieve oplossingen
Voor wie het echt nodig had, werd een oplossing gevonden. Roosters werden omgegooid, zodat verzorgers naar de dichtstbijzijnde adressen gingen. Bezoeken werden verschoven naar momenten waarop het weer iets minder extreem was. Fietsen bleven in de schuur, maar met anti-slipschoenen – zogenoemde ’tiger grips’ – liepen verzorgers door de sneeuw.
En dan waren er ook nog de creatieve oplossingen die alleen in uitzonderlijke tijden ontstaan. Zoals de zorgverlener die met een boer op de trekker door het landschap reed om bij cliënten te komen. Een beeld dat laat zien hoe ver mensen gaan om de zorg door te laten gaan.
De zorg die niet stopt
Dit is wat zorg betekent: de onvoorwaardelijke aanwezigheid, ongeacht de omstandigheden. Het is een toewijding die we misschien te vaak als vanzelfsprekend beschouwen. Tot de sneeuw valt. Dan zien we het weer: de zorg gaat altijd door. Met tiger grips onder de schoenen of vanaf de treeplank van een trekker. Met een telefoontje of een aangepast rooster. Hoe dan ook. In de ruimte die ontstaat tussen geven en ontvangen van zorg, daar groeit iets wat onmisbaar is: verbinding tussen mensen die op elkaar kunnen rekenen.
Namens TeamTelefoon willen we alle thuiszorgmedewerkers enorm bedanken voor hun inzet. Jullie blijven doorgaan, wat er ook gebeurt. Dat verdient waardering.
Wil je vaker verhalen lezen over de zorg? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte.
