Om acht uur ’s ochtends start het team de laptop op en gaan de headsets op. Wij keken een dagje mee met een digitaal team om te zien hoe hun werkdag in de praktijk verloopt. Gewapend met een laptop en een telefoon vormen zij een belangrijke schakel voor cliënten thuis én een mooie ondersteuning voor de teams in de wijk.
Ruimte voor onverwachte meldingen
Bij het team waar we mee mochten kijken, loopt de digitale zorgroute van 08:00 tot 16:00 uur. Deze route bestaat uit een vaste agenda van beeldbelafspraken. Verrassend genoeg loopt de planning bijna nooit uit. Dat komt doordat er bewust ‘gaten’ in het rooster worden gepland.
Deze gaten zijn hard nodig, want terwijl we daar zitten, zien we regelmatig meldingen op de bereikbaarheidstelefoon binnenkomen. Slimme medicijndispensers in de wijk sturen namelijk automatisch een melding als een cliënt de medicatie vergeet of als het apparaat vastloopt. Het team vangt deze meldingen direct op en belt de cliënt om te controleren wat er aan de hand is. Mocht een probleem niet via de telefoon op te lossen zijn, dan wordt het team in de wijk gecontacteerd zodat zij alsnog bij de cliënt langs kunnen gaan.
Beeldbellen en slimme vragen
Tijdens het meekijken zien we hoe divers de doelgroep is die via het scherm wordt geholpen. Dit varieert van mensen met een GGZ-achtergrond tot cliënten die hybride zorg krijgen. Dit wordt bijvoorbeeld ingezet wanneer iemand na een ziekenhuisopname tijdelijk extra ondersteuning nodig heeft. Door fysieke zorg af te wisselen met digitale checks, krijgt de cliënt een veilig vangnet om stap voor stap weer zelfstandig te worden.
Ook cliënten met beginnende dementie kunnen op deze manier worden ondersteund. Omdat digitale zorg niet voor iedereen geschikt is, wordt de veiligheid vooraf goed gewogen. Er gelden strikte criteria: een cliënt moet bijvoorbeeld wel in beeld kunnen en willen blijven zitten, zodat de zorgprofessional op afstand de situatie goed kan beoordelen.
Een paar van de zorgvragen die we vandaag voorbij zagen komen waren:
- Medicatiecontrole: een vrouw met dementie houdt haar medicijnzakje voor het scherm. “Kijk, deze moet ik nu hebben, toch?”
- Medische metingen: een cliënt laat de glucosewaarde via de camera zien, zodat de zorgverlener dit direct kan rapporteren in het dossier.
Omdat je op afstand niet fysiek in de kamer staat, vraagt dit werk om vindingrijkheid. “Je moet slimme vragen stellen,” vertelt een zorgprofessional. “Bij een storing aan een dispenser vragen we bijvoorbeeld: ‘Welke kleur heeft de knop van het apparaat op dit moment?’ Aan de hand daarvan weet je vaak al snel wat er aan de hand is.”
Schakelen met de wijk
Soms belt een digitale zorgverlener wel twintig cliënten achter elkaar, wat natuurlijk enorm veel reistijd scheelt. Bovendien doet het team tijdens hun digitale route ook de bereikbaarheid van de wijk. Hierdoor kan het wijkteam tijdens hun fysieke rondes ongestoord de handen aan het bed houden.
Het uiteindelijke doel is om de wijkzorg zoveel mogelijk te ontlasten. Mocht er bij een cliënt een situatie zijn die digitaal niet op te lossen is, dan hakt het team zelfstandig de knoop door om het wijkteam eropaf te sturen. Dit gebeurt bijvoorbeeld als er na een half uur nog steeds geen contact te krijgen is via het scherm of wanneer er meerdere signalen achter elkaar binnenkomen dat iemand zichzelf niet goed verzorgt.
“Alsof je gewoon binnenloopt”
Een van de eerste vragen die we stelden, was of zorg op afstand niet wat afstandelijk is en hoe ze dat ervaren. Dat leverde een glimlach op. Een van de zorgprofessionals vertelde over een collega die er vooraf zwaar op tegen was. Inmiddels werkt zij vol enthousiasme in het team en gaat ze zelfs mee naar informatiemomenten om te vertellen hoe haar mening is gedraaid. Ze deelt daar dat ze eerst precies hetzelfde dacht, maar nu ervaart dat het in de praktijk totaal niet zo is.
Omdat cliënten heel vaak dezelfde gezichten op het scherm zien, wordt er namelijk snel een vertrouwensband opgebouwd. Bovendien brengt het cliënten veel comfort. De afspraken zijn namelijk erg punctueel en ze hoeven ’s avonds de deur niet meer open te doen voor een zorgprofessional, iets wat veel cliënten namelijk best spannend vinden. Ook kunnen ze ’s ochtends rustig in hun badjas blijven zitten. Cliënten zeggen regelmatig tegen het team dat het voelt alsof ze bij hen binnen staan, waardoor het team ook merkt dat ze de zorg niet afstandelijk ervaren.
Met een compact team van bijvoorbeeld twaalf zorgprofessionals, die ook de flexibiliteit hebben om deels thuis te werken, laat deze manier van werken zien dat digitale zorg efficiënt én persoonlijk kan zijn. Het biedt structuur, bespaart reistijd en ontlast de wijk, terwijl het contact met de cliënt goed blijft.
Meer lezen over zorg op afstand? Bekijk dan ook ons eerdere artikel over een beeldbelteam. Wil je op de hoogte blijven van dit soort verhalen en innovatieve ontwikkelingen binnen de zorg? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief!
