“Soms sta je als zorgverlener bij een cliënt en denk je: wat zou het fijn zijn als iemand even met me meekijkt,” zegt Daantje, adviseur business development bij TeamTelefoon. In haar rol staat ze nauw in contact met zorgverleners. “Gewoon een collega die zegt: ‘Ziet er goed uit’ of juist: ‘Ik zou dit toch even navragen.’ Dat soort momenten komen vaker voor dan we denken.”
Daantje ziet hoe beeldbellen inmiddels is ingeburgerd in de zorg, maar vooral wordt gebruikt voor gepland contact met cliënten. “We hebben beeldbellen helemaal georganiseerd rondom de cliënt,” legt ze uit. “Maar stel je eens voor dat je het ook beschikbaar maakt voor de zorgverlener zelf, juist bij onverwachte situaties waarin je snel wil schakelen.”
De praktijk is rommeliger dan het plan
In theorie is zorg planbaar. In de praktijk weet elke zorgverlener: geen dag is hetzelfde. Juist in die dagelijkse flexibiliteit kan beeldbellen van grote waarde zijn. Beeldbellen is geen vervanging van fysieke zorg, maar als verlengstuk ervan.
“Stel: je twijfelt over een wond. Moet je dan een arts bellen en beschrijven wat je ziet? Of laat je even snel een collega meekijken via beeldbellen?” zegt Daantje. “Dat laatste scheelt tijd en geeft meer zekerheid.”
Dit soort situaties waarbij de medewerker twijfelt, maar ook incidenten en collega’s die uitvallen, horen bij de realiteit van de zorg. Toch is beeldbellen vaak nog gekoppeld aan vaste afspraken. “Alsof het alleen nuttig is als iets op voorhand is ingepland,” merkt Daantje op. “In de zorg moet je constant kunnen meebewegen. Dan werkt het niet als technologie alleen past binnen een strak schema.”
De kracht van menselijk contact
Volgens Daantje zit de kracht van beeldbellen niet alleen in efficiëntie, maar ook in het menselijke aspect. Even iemand zien, een blik delen, samen iets beoordelen. “Na een heftig moment, bijvoorbeeld als een cliënt overlijdt, kun je gewoon even bellen met een collega,” vertelt ze. “Maar elkaar zien doet iets anders. Dat haalt de spanning eruit. Je hoeft het niet alleen te dragen.”
Ook cliënten kunnen baat hebben bij flexibel beeldbellen. Denk aan iemand die alarmeert, maar waarbij je twijfelt of direct langsgaan nodig is. “Even beeldbellen kan dan al voldoende zijn om de situatie goed in te schatten,” zegt Daantje.
Ruimte om zelf keuzes te maken
De belangrijkste voorwaarde? Zorgverleners moeten zelf kunnen beslissen of beeldbellen op dat moment handig of gepast is. Niet opgelegd vanuit een systeem, maar beschikbaar als hulpmiddel. “Wat voor de één werkt, werkt misschien niet voor de ander,” zegt Daantje. “Daarom moet beeldbellen niet standaard worden voorgeschreven, maar vrij beschikbaar zijn. Zorgverleners weten heel goed wanneer iets past.” Daarvoor hebben zij wel de juiste hulpmiddelen nodig: middelen die passen bij hun manier van werken, duurzaam beschikbaar zijn en aansluiten bij de praktijk van alledag.Dat vraagt ook om vertrouwen. In het professionele oordeel van de zorgverlener én in het gebruik van technologie op een veilige en verantwoorde manier. “Natuurlijk ga je niet beeldbellen in een drukke lift of rijdende auto,” zegt Daantje. “Maar stilstaand in de auto, of even in de gang bij een cliënt? Dat kan vaak prima. Zorgverleners zijn gewend om met privacy en verantwoordelijkheid om te gaan.”
Vanuit de werkvloer, niet vanaf de tekentafel
Bij TeamTelefoon wordt gekeken hoe technologie zoals beeldbellen echt kan aansluiten bij het ritme en de praktijk van de wijkzorg. Niet vanuit een plan op papier, maar vanuit de werkvloer zelf. “De zorg is schaars en de druk is hoog,” zegt Daantje. “Beeldbellen kan helpen om sneller te schakelen en dichter bij elkaar te blijven als collega’s. Dat betekent wel dat je het durft los te laten uit de vaste kaders.”
Nieuwsgierig hoe beeldbellen ook in jullie team ingezet kan worden in ongeplande zorg? Neem contact op met ons. Of schrijf je in voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van inzichten uit de praktijk.
